_______________

" In all things of Nature, there is something of the marvelous" (Aristotle -Parts of Animals, I.645A16)

" Nature ......loves simplicity and unity" ( J. Kepler -Apologia)


****** Για το Περιβάλλον, τη Βιώσιμη Προοπτική και ......άλλα Σημαντικά!

(http://sites.google.com/site/perivalloncom/
http://www.perivallon.com, http://envifriends2.blogspot.com, http://envifriends.blogspot.com)
_______________

* ΦΥΣΗ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ----- * ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ -

- Ο ΚΑΙΡΟΣ -

* Το εξασθενές χρώμιο χωρίς κινδυνολογίες (β)

(συνέχεια από α)
-Το χρώμιο εισέρχεται στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της αναπνοής και της κατανάλωσης τροφής και ποτών που το περιέχουν. Το τρισθενές χρώμιο, Cr(III), θεωρείται απαραίτητο ιχνοστοιχείο για τον οργανισμό, αφού φαίνεται να συμμετέχει στον παράγοντα ανοχής της γλυκόζης (Glucose Tolerance Factor, GTF). O παράγοντας GTF μαζί με την ινσουλίνη ρυθμίζουν την ποσότητα της γλυκόζης στο αίμα. 'Ελλειψη χρωμίου, όπως παρατηρήθηκε σε πειραματόζωα, προκαλεί αύξηση του σακχάρου στο αίμα και εμφάνιση γλυκόζης στα ούρα. Ενδείκνυται η πρόσληψη 30 έως 50 μg Cr(III) ημερησίως, ενώ ποσότητες μέχρι 200 μg δεν έχουν αναφερθεί ότι προκαλούν προβλήματα υγείας. Αντίθετα, το εξασθενές χρώμιο έχει χαρακτηριστεί ως αποδεδειγμένο καρκινογόνο.
-Επιδημιολογικές μελέτες σε εργάτες παραγωγής χρωμάτων και μεταλλικών επιστρώσεων χρωμίου έδειξαν ότι η εισπνοή σκόνης που περιέχει Cr(VI) προκαλεί καρκίνο του πνεύμονα και της ρινικής κοιλότητας. Τα αποτελέσματα των επιδημιολογικών μελετών έχουν επιβεβαιωθεί και σε εργαστηριακά πειράματα (σε ζώα). Υπάρχουν αρκετά πειραματικά δεδομένα ότι ενώσεις του Cr(VI) καταστρέφουν το DNA και προκαλούν μεταλλάξεις στα πειραματόζωα. Επίσης, εισπνοή σωματιδίων που περιέχουν σχετικά υψηλές συγκεντρώσεις Cr(VI) μπορεί να προκαλέσει έλκος, αιμορραγία, κνησμό και φτέρνισμα. Κατάποση υψηλών ποσοτήτων Cr(VI) μπορεί να προκαλέσει καταστροφή των νεφρών και του ήπατος, έλκος στομάχου και γαστρεντερικό ερεθισμό, ακόμα και θάνατο.Ακόμη, δερματική έκθεση σε ενώσεις του Cr(VI) προκαλεί δερματικά έλκη και δριμείες αλλεργικές αντιδράσεις, ιδιαίτερα όταν ενδύματα και υποδήματα από δέρμα έχουν κατεργαστεί με Cr(VI).Η κινητική του χρωμίου στη Φύση, εξαρτάται από την κατάσταση οξείδωσής του και τη χημική και φυσική μορφή στο πλαίσιο της κατάστασης οξείδωσης. Για τον άνθρωπο, οι μεγαλύτερες ημερήσιες προσλήψεις σε χρώμιο τρόφιμα και είναι στην τρισθενή μορφή του. Περίπου, 0,5 - 3% της συνολικής πρόσληψης σε τρισθενές χρώμιο απορροφάται από τον οργανισμό. Είναι δυνατόν, όμως, αλλά δεν έχει ακόμη αποδειχθεί επαρκώς, ότι το χρώμιο, με τη μορφή κάποιων συμπλόκων τουείναι καλύτερα διαθέσιμα κατά τη γαστρική λειτουργία ακόμη και σε ποσοστό των 3 - 6% της συνολικής πρόσληψης του εξασθενούς χρωμίου.Μόλις απορροφάται το χρώμιο στον ανθρώπινο οργανισμό σχεδόν εξ ολοκλήρου εκκρίνεται με τα ούρα. Η καθημερινή απώλεια του χρωμίου με τα ούρα, της τάξης του 0,5 - 1,5 μg, είναι κατά προσέγγιση ίση με τα ποσά που απορροφώνται κατά τη διατροφή.Ωστόσο, οι απώλειες μέσω του δέρματος, οι απώλειες μέσω των εντερικών κυττάρων και από τον ιδρώτα δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί.Τα επίπεδα χρωμίου στο αίμα δεν αντικατοπτρίζουν τη συνολική περιεκτικότητα σε χρώμιο στους ιστούς, εκτός στην περίπτωση που εισάγεται μεγάλο φορτίο γλυκόζης σον οργανισμό και το οποίο προκαλεί άμεση αύξηση στο πλάσμα και στα ούρα του χρωμίου.
-Τρισθενές χρώμιο από το εισπνεόμενο αέρα συνήθως παγιδεύεται στον πνεύμονα με τη μορφή μικρών σωματιδίων. Οι συγκεντρώσεις χρωμίου στους πνεύμονες αυξάνονται με την ηλικία.
-Η εντερική απορρόφηση του εξασθενούς χρωμίου είναι 3 - 5 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της τρισθενούς μορφής, αν και σημαντικό μέρος αυτού ανάγεται από τα γαστρικά υγρά του στομάχου.
-Τα διαλυτό χρωμικά άλατα απορροφώνται γρήγορα μέσω του επιθηλίου του alveoli και των βρόγχων, ενώ καθαρίζονται κατά την κυκλοφορία, όπου ένα μέρος τους κατά προτίμηση συσσωρεύεται από τα ερυθρά αιμοσφαίρια και ένα μέρος του αποβάλλεται μέσω των νεφρών.
-Οι κλινικές και επιδημιολογικές μελέτες σε ανθρώπους και πειραματόζωα έχουν διαπιστώσει τον ουσιαστικό ρόλο του τρισθενούς χρώμιο για τη διατήρηση του φυσιολογικού μεταβολισμό της γλυκόζης.
-Ανεπάρκεια χρωμίου έχει αποδειχθεί σε υποσιτισμένα παιδιά, σε δύο ασθενείς που υποβάλλονται σε ολική παρεντερική διατροφής, και σε μεσήλικες ασθενείς, ενώ η βασική διαταραχή που επιφέρει είναι η μείωση της δράσης της ινσουλίνης που κυκλοφορεί στον οργανισμό.
-Το πιο σημαντικό κλινικό χαρακτηριστικών που έχει περιγραφεί σε ενήλικα άνθρωπο, είναι ότι η θανατηφόρος δόση από το στόμα με διαλυτά χρωμικά είναι 50 - 70 mg / kg βάρους σώματος, με την οποία δηλητηριάζονται συκώτι, νεφρά και αιμοποιητικά όργανα.
-Το εξασθενές χρώμιο προκαλεί έντονη ερεθισμό του αναπνευστικού σωλήνα, αλλά και έλκος και διάτρηση του ρινικού διαφράγματος , συμπτώματα που έχουν εμφανιστεί συχνά σε εργαζόμενους που απασχολούνται στην παραγωγή χρωμικών συστατικών. Χρωμικές ενώσεις, κυρίως χρωμικό νάτριο και κάλιο και διχρωμικά άλατα, προκαλούν ερεθισμό του δέρματος και μπορεί να αναπτύξουν έλκη στο δέρμα. Η έκθεση σε τρισθενές χρώμιο δεν έχει αναφερθεί ότι παράγει τέτοια αποτελέσματα. Ορισμένα άτομα ευαίσθητα σε αλλεργίες μπορούν να αντιδράσουν θετικά στην παρουσία εξασθενούς χρωμίου και ενδεχομένως σε τρισθενούς χρώμιο. Ωστόσο, δεν έχει αναφερθεί καρκίνος του δέρματος σε εκείνους που εκθέτονται στο χρώμιο, ούτε και καρκίνος του διαφράγματος έχει έχουν αναφερθεί.
-Τερατογόνους κινδύνους από την έκθεση σε χρώμιο δεν έχουν αναφερθεί για τον άνθρωπο.

-Το στοιχειώδες χρώμιο δεν αντιδρά με το νερό σε θερμοκρασία δωματίου. Πολλές ενώσεις του χρωμίου είναι σχετικά αδιάλυτες στο νερό. Οι ενώσεις του χρωμίου (ΙΙΙ) είναι αδιάλυτες στο νερό, καθώς είναι σε μεγάλο βαθμό δεσμευμένες σε επιπλέοντα στο νερό σωματίδια Οξείδια του χρωμίου (ΙΙΙ) και υδροξειδία του χρωμίου (ΙΙΙ) είναι οι μόνες υδατοδιαλυτές ενώσεις του χρωμίου. ρώμιο (VI) αποτελούν άριστα υδατοδιαλυτές ενώσεις (διαλυτότητα = 1.680 g / L).
-Η βιομηχανία μετάλλων απορρίπτει κυρίως τρισθενές χρώμιο στο περιβάλλον. Το εξασθενές χρώμιο προέρχεται κυρίως από τα βυρσοδεψεία και τα χρωματουργεία. Τέτοιου είδους υγρά απόβλητα περιέχουν συνήθως περίπου 5 ppm χρώμιο. Το χρώμιο μπορεί να εφαρμοστεί ως καταλύτης, στην κατεργασία ξυλείας, σε παραγωγή ήχου και βίντεο και σε λέιζερ. Μέσα από την αποτέφρωση των αποβλήτων μπορεί να εξαπλωθεί το χρώμιο στο περιβάλλον, όταν η προστασία είναι ανεπαρκής.
-Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η πόση νερού επιβαρυμένου με Cr(VI) μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του γαστρεντερικού συστήματος. Ωστόσο, δεν είναι σαφές αν τα επίπεδα που προσδιορίζονται σε πόσιμα νερά είναι ικανά να προκαλέσουν καρκίνο. Σύμφωνα με την IARC, το Cr(VI) που προσλαμβάνεται με το νερό μετατρέπεται, στο όξινο περιβάλλον του στομάχου, σε μεγάλο ποσοστό σε Cr(III), γεγονός που δεν επιτρέπει την περαιτέρω απορρόφηση του χρωμίου από τον οργανισμό, καθώς το Cr(III) δεν μπορεί να διαπεράσει την κυτταρική μεμβράνη.
-Σε πρόσφατη έρευνα από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ (National Institute of Health, NIH) ανακοινώθηκε ότι κατόπιν αιτήματος μελών του κοινοβουλίου της Καλιφόρνιας και μετά από τις ανησυχίες που προκάλεσε η προβολή της κινηματογραφικής ταινίας "Erin Brockovitch", πραγματοποιήθηκαν πειράματα με ποντίκια και επίμυες στα οποία για δύο χρόνια δινόταν νερό με 14 έως 516 mg Na2Cr2O7.2H2O/L. Φυσικά οι συγκεντρώσεις αυτές είναι πάρα πολύ μεγάλες. Η μικρότερη αντιστοιχεί σε συγκέντρωση Cr(VI) περίπου δέκα φορές μεγαλύτερη από εκείνη του πλέον ρυπασμένου με Cr(VI) νερού της Καλιφόρνιας, που θα μπορούσε να πιει ο άνθρωπος. Τα πειράματα έδειξαν τη γαστρεντερική απορρόφηση του Cr(VI) και την ανάπτυξη καλοήθων και κακοήθων όγκων σε σημεία και όργανα των πειραματόζωων, όπου πολύ σπάνια εμφανίζονται όγκοι. Για τον άνθρωπο δεν υπάρχει παρόμοια επιδημιολογική έρευνα.
-Η ρύπανση με Χρωμίου του νερού δεν θεωρείται σήμερα ένα από τα πιο σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα αν και η ανεξέλεγκτη απόρριψη χρωμίου σε ανεπεξέργαστα απόβλητα μπορεί να προκαλέσει περιβαλλοντικές καταστροφές
-Όπως έχει αναφερθεί και πιο άνω, το χρώμιο απαιτείται ως απαραίτητο συστατικό για τροφικούς λόγους σε ένα αριθμό οργανισμών, αλλά αυτό ισχύει μόνο για το τρισθενές χρώμιο.
-Το εξασθενές χρώμιο είναι πολύ τοξικό για τη χλωρίδα και την πανίδα. Η LC50 τοξικότητά του στα θαλασσινά ψάρια είναι μεταξύ Σε βρύα και λειχήνες, μπορεί να βρεθούν. σχετικά υψηλές συγκεντρώσεις χρωμίου.
-Η σχετικά χαμηλή πρόσληψη χρωμίου από καλλιεργούμενα φυτά οφείλεται εν μέρει και στη μικρή διαλυτότητα του χρωμίου στο νερό. Η φυτοτοξικότητα του χρωμίου στο έδαφος είναι γενικά ανεπιβεβαίωτη. Σε συγκεντρώσεις μεταξύ 500 και 6.000 ppm στο έδαφος, τα φυτά δεν καταστρέφονται. Ασβέστης ή φώσφορος στο έδαφος μπορεί να μειώσουν σημαντικά τη διαθεσιμότητα του χρωμίου. Σε κανονικές συνθήκες τα φυτά περιέχουν περίπου 0,02-1 ppm χρώμιο (ξηρής μάζας), αν και οι τιμές μπορεί να αυξηθούν έως 14 ppm.
-Τα οξείδια του χρωμίου (ΙΙΙ), είναι μόνο ελαφρά διαλυτά στο νερό, ως εκ τούτου, οι συγκεντρώσεις τους σε φυσικά ύδατα είναι περιορισμένες. Σε τιμές pH πάνω από 5+, σπανίως ανιχνεύονται ιόντα, τρισθενούς χρωμίου, καθότι δημιουργείται ένυδρο οξείδιο του χρωμίου που είναι ελάχιστα διαλυτό στο νερό.
-Το χρώμιο (VI) είναι σταθερό σε αερόβιες συνθήκες, αλλά κάτω από αναερόβιες συνθήκες ανάγεται προς ενώσεις του τρισθενούς χρωμίου. Η αντίστροφη διαδικασία μπορεί να συμβεί σε ένα οξειδωτικό περιβάλλον.
-Το χρώμιο (VI) έχει χαρακτηριστεί για το νερό στην κατηγορία 3 της επικινδυνότητας, και θεωρείται πολύ τοξικές. Το χρώμιο (VI) είναι τοξικό και σε χαμηλές συγκεντρώσεις και για τα φυτά και τα ζώα. Ωστόσο, ο μηχανισμός της τοξικότητας του εξαρτάται από το pH, αλλά οι ενώσεις αυτές ανάγονται προς το λιγότερο τοξικό τρισθενές χρώμιο μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, και έχουν μειωμένη κινητικότητα..
-Εξάλλου, διαλυτά χρωμικά μετατρέπονται πολύ γρήγορα σε αδιάλυτα άλατα του τρισθενούς χρωμίου (ΙΙΙ), και κατά συνέπεια, μειώνεται η διαθεσιμότητά του για τα φυτά. Ο πιο πάνω φυσιολογικός μηχανισμός (φυσικοχημική αντίδραση) προστατεύει την τροφική αλυσίδα, από μεγάλα ποσά χρωμίου. Η κινητικότητα του χρωμίου στο έδαφος εξαρτάται τόσο από το pH του εδάφους και την απορροφητικότητά του, όσο και από τη θερμοκρασία.
-Η κατευθυντήρια γραμμή για το χρώμιο, ώστε να είναι ασφαλές είναι ότι σε καλλιεργήσιμα εδάφη μπορεί η περιέκτικότητά του να φτάνει περίπου 100 ppm.
(συνεχίζεται με το γ)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...