_______________

" In all things of Nature, there is something of the marvelous" (Aristotle -Parts of Animals, I.645A16)

" Nature ......loves simplicity and unity" ( J. Kepler -Apologia)


****** Για το Περιβάλλον, τη Βιώσιμη Προοπτική και ......άλλα Σημαντικά!

(http://sites.google.com/site/perivalloncom/
http://www.perivallon.com, http://envifriends2.blogspot.com, http://envifriends.blogspot.com)
_______________

* ΦΥΣΗ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ----- * ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ -

- Ο ΚΑΙΡΟΣ -

- Περιβάλλον & Κοινωνία, Ευαισθητοποίηση & Αγωγή

Σχεδόν καθημερινά βομβαρδιζόμαστε για την κατάσταση του ελληνικού περιβάλλοντος, αλλά και για προβλήματα σημαντικά και ασήμαντα. Πολλά από αυτά είναι άξια της προσοχής και εγρήγορσης όλων μας, αλλά και ασυνάρτητες εικόνες, περικλείοντας την άγνοια, τη φαιδρότητα, την παραπληροφόρησ και την κινδυνολογία. Είναι κοινά αποδεκτό στις μέρες μας, ότι η έγκυρη και εμπεριστατωμένη πληροφόρηση είναι συνήθως ελλειματική και μερικές φορές κατευθυνόμενη. Οι απανταχού υπεύθυνοι συνήθως επικαλούνται άλλες προτεραιότητες με νεφελώδεις στόχους και ότι το εξειδικευμένο του ζητήματος απαιτεί ειδικούς και μελέτες. Το πόσο απέχουμε από την πραγματικότητα των γεγονότων και τι μέλλει γενέσθαι, επί του πρακτέου, δυστυχώς μας διαφεύγουν, αν και πολλές φορές είναι τα σημαντικότερα. Εξάλλου, η ικανότητα διαχείρισης, για την περίπτωση των ζητημάτων που σχετίζονται με το περιβάλλον, αποτελεί την κρίσιμη προϋπόθεση για τον εντοπισμό για παράδειγμα του φθοροποιού παράγοντα, , το σχεδιασμό των απαιτούμενων δράσεων και την πρακτική αντιμετώπισή του. Αυτό που αρκετοί αγνοούν είναι η πολυπλοκότητα των περιβαλλοντικών ζητημάτων, η γοητεία των σχέσεων ανάμεσα στα έμβια όντα και τον αβιοτικό περίγυρό μας, αλλά και το δαιδαλώδες της σύνθεσης της Φύσης, που οφείλει να συνεκτιμάται με τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες, μέσα από την οπτική της βιώσιμης ανάπτυξης και της ορθολογικής διαχείρισης.Πραγματικά αναρωτιόμαστε,γιατί οφείλει να διεγείρει και μόνο επιφανειακά την προσοχή και συνάμα την αγανάκτηση της κοινωνίας μια νεκρή θαλάσσια χελώνα, τα μαυροζούμια από τα ελαιοτριβεία, τα νερά με το εξασθενές καρκινογόνο χρώμιο, οι πυρκαγιές και οι πυρόπληκτοι, η ρύπανση από πετρελαιοειδή, τα μπάζα και τα σκουπίδια, το κτηματολόγιο, το χωροταξικό, τα αυθαίρετα, οι δασικές περιοχές και τα δάση,, αλλά και γιατί όχι η φτώχια, η πείνα, η δυστυχία και οι ανισότητες. Λέτε να αποβλέπουν ώστε να δημιουργηθεί μια κοινωνία που ζει με φόβους, μια κοινωνία που φοβάται; Μα μια τέτοια κοινωνία δεν μπορεί να έχει οράματα, προοπτικές, αλλά και να αντιμετωπίσει τα οποιαδήποτε καθημερινά προβλήματά της. Δεν είναι ουσιαστικότερο να ξέρουμε γιατί βρέθηκε νεκρή η χελώνα;; Τι θα πρέπει να αποφεύγουμε για να μην έχουμε και άλλες χελώνες νεκρές και ποια είναι επιτέλους η σημασία της χελώνας, του χελιδονιού, της πέρδικας, του λύκου και της αλεπούς στη ζωή και στη Φύση γενικότερα και ειδικότερα;;Δεν είναι περισσότερο σημαντικό να γνωρίζουμε από έγκυρες πηγές τις αιτίες της λειψυδρίας και με ποιο τρόπο μπορούμε να συμβάλλουμε ο καθένας μας στην εξοικονόμηση του νερού; Πως μπορούμε να ανακυκλώνουμε υποβαθμισμένα και ακάθαρτα νερά χρησιμοποιώντας τα για άλλες χρήσεις; Και η αφαλάτωση τι μπορεί και ποιές είναι οι προυποθέσεις ώστε να προσφέρει; Πότε επιβάλλεται να χρησιμοποιείται και ποια δυνητικά προβλήματα και κάτω από ποιές συνθήκες μπορεί να δημιουργήσει αρνητικές επιπτώσεις; Είναι τεκμηριωμένα σωστό ή ακραίο να λέγεται ότι η αφαλάτωση δημιουργεί τέτοια προβλήματα στο θαλάσσιο χώρο όπου λειτουργεί, όσα μπορεί να δημιουργήσει στο ίδιο χώρο η ατέλειωτη εξάτμιση το θαλασσινού νερού από τον ήλιο; Και γιατί να ενεργοποιούνται στην αναδάσωση τόσοι πολλοί φορείς που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να διαθέτουν επιστημονική τεχνογνωσία περί δάσους, δασικών διεργασιών, συσχετίσεων εδάφους, νεαρών φυτών, βλάστησης, χλωρίδας και άγριας πανίδα, αλλά και νερού; Πότε οφείλουμε να προστατεύουμε το παράκτιο χώρο, ποιες δραστηριότητες στην άλφα ή βήτα περιοχή είναι επιτρεπόμενες ή υπό έλεγχο ποίου φορέα ή ακόμη και απαγορευτικές για κάποιο εξειδικευμένο λόγο και αιτία; Πότε ένα τοξικό χημικό στοιχείο μπορεί να γίνει τοξική χημική ουσία και μπορεί να δράση ενεργά στο περιβάλλον; Κάτω από ποιές προϋποθέσεις αυτή η χημική ουσία και κατά πόσο μπορεί να επηρεάσει τη δημόσια υγεία και υγιεινή; Πως μπορεί η ανακύκλωση των απορριμμάτων να αποδώσει τα μέγιστα; Γιατί αποτελεί αναγκαιότητα σήμερα;. Πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε στο σπίτι σε σχέση με τα σκουπίδια και ποιος είναι ο κύριος σκοπός που εξυπηρετείται; Ποιός είναι ο ρόλος των εθελοντών, ποιος ο ρόλος των δημοσιογράφων και ποιός των επιστημόνων; Πως μπορεί να υπάρξει η ζητούμενη συνεργασία τους; Και εξυπακούεται ότι αναμένουμε τεκμηριωμένες απαντήσεις από ειδικούς επιστήμονες και όχι από ευαισθητοποιημένους εθελοντές ή και από τους εγκλωβισμένους και παρατρεχάμενους των περιβαλλοντικών και οικολογικών οργανώσεων με αμφισβητούμενο γνωστικό υπόβαθρο. Και κανείς δεν αμφιβάλλει για την ανάγκη ύπαρξης, ενεργοποίησης και ενδυνάμωσης των περιβαλλοντικών και οικολογικών οργανώσεων. Δυστυχώς όμως, δεν είναι λίγες οι φορές που το πλαίσιο δράσης τους δημιουργεί ερωτηματικά και πλείστες αμφιβολίες σκοπιμοτήτων. Και τούτο φαίνεται λογικό καθώς, μεταξύ των άλλων, το εκμεταλλεύτηκαν, όχι και λίγοι, ως ‘’σκαλοπάτι’’ ανόδου σε ποικίλα αξιώματα (Δήμαρχος, Βουλευτής, Πολιτευτής κ.λ.π.).Η Φύση, η κοινωνία και οι δραστηριότητές μας ποτέ δεν μπορούν να απομονωθούν από τα τεκταινόμενα και διαδραματιζόμενα με αμφίδρομες πορείες, τάσεις, σχέσεις και επιδράσεις. Είναι γνωστό ότι τα έμβια όντα μαζί με τα αβιοτικά συστατικά στον πολυχώρο, μέσα στο χωρόχρονο που σηματοδοτούν το περιβάλλον, είναι ζωντανό πολυεπιστημονικό και διεπιστημονικό πεδίο προσέγγισης, μελέτης, διερεύνησης, απόδειξης,,προβολής και ουσιαστικής εφαρμογής, σήμερα, αύριο και μεθαύριο. Η ζωντάνια κάθε επιστήμης φαίνεται όταν έχει να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί ανοιχτά προβλήματα. Όπως δηλαδή ισχυρίζονταν οι Ίωνες στοχαστές της επιστήμης, οι Πυθαγόρειοι, ο Ευκλείδης, ο Αριστοτέλης και άλλοι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι.Σε ότι αφορά το περιβάλλον και την προσδοκώμενη καλύτερη ποιότητα ζωής, η ατομική ευθύνη και η υπευθυνότητα του καθενός μας, εξυπακούεται ότι είναι ένα από τα ζητούμενα, καθότι απέχουμε αρκετά από τη δημιουργία της έμφυτης περιβαλλοντικής συνείδησης. Πέρα από αυτά, η κατάκτηση της περιβαλλοντικής συνείδησης είναι συνυφασμένη με τη δημιουργία, με τις διαφορετικές επιλογές, τις συνήθειες, τους τρόπους και τις συμπεριφορές μας. Ξεκινάει μέσα από την οικοδόμηση της αγωγής στο σπίτι, καθοδηγείται στο σχολείο με τη διαμόρφωση της περιβαλλοντικής μας ευαισθησίας και προεκτείνεται με την εθελοντική δράση και τη συμμετοχή μας, μέσα στην κοινωνία, καθώς για να ριζώσει θέλει ‘’αέναη’’ αυτή τη διαδικασία. Ωστόσο, η περιβαλλοντική ευαισθησία δεν είναι προνόμιο κανενός. Σημαίνει, πρώτα απ’όλα, έγκυρη ενημέρωση, εμπεριστατωμένη γνώση, λογική και υπευθυνότητα, χωρίς κραυγές, υστερίες, οικο-λαγνεία, χωρίς παντιέρες και......ταμπούρλα! Στα ζητήματα του περιβάλλοντος προέχει η υιοθέτηση μακρόπνοων πολιτικών με οράματα, στρατηγικές πρόληψης, ουσιαστική και πρακτική συνεισφορά για την επίλυση των ζητημάτων που έχουν να κάνουν με το καλύτερο αύριο.Αξίζει να θυμηθούμε ότι το αρχαίο ελληνικό πνεύμα έχει και θα έχει οικουμενική απήχηση γιατί διακρινόταν για το λόγο και το διάλογο, τολμούσε τις ρήξεις, αλλά και είχε ιδέες και οράματα, μέσα από τη σκληρή δουλειά και σπουδή, την αρετή, την ομορφιά και τη δράση. Άραγε πόσοι όσοι ασχολούνται ενεργά και δραστήρια με το περιβάλλον διαθέτουν γνώση, ανάλογες σπουδές και εμπειρία, προτείνουν εφικτές και εφαρμόσιμες δράσεις και φιλικές προς το περιβάλλον πρακτικές, τολμούν ρήξεις με απολιθωμένες νοοτροπίες, επιζητούν τον ουσιαστικό διάλογο με την κοινωνία, ενστερνίζονται πανανθρώπινες αξίες και δικαιώματα, προσβλέπουν σε ουσιαστικά καλύτερες προοπτικές;
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...