_______________

" In all things of Nature, there is something of the marvelous" (Aristotle -Parts of Animals, I.645A16)

" Nature ......loves simplicity and unity" ( J. Kepler -Apologia)


****** Για το Περιβάλλον, τη Βιώσιμη Προοπτική και ......άλλα Σημαντικά!

(http://sites.google.com/site/perivalloncom/
http://www.perivallon.com, http://envifriends2.blogspot.com, http://envifriends.blogspot.com)
_______________

* ΦΥΣΗ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ----- * ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ -

- Ο ΚΑΙΡΟΣ -

H Xαρουπιά και το Χαρούπι, στις Δυσκολίες, στην Υγεία, στην Επιχειρηματικότητα, αλλά και ως Μονάδα Μέτρησης

Το χαρούπι είναι ο καρπός της Χαρουπιάς ή Ξυλοκερατιάς ή Τερατσιάς ή Κερωνιάς ή Κεραθιάς ( Ceratonia siliqua=Κερώνια η έλλοβος). Οι πλούσιοι καρποί της σε σάκχαρα, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, αποτελούν θρεπτική κτηνοτροφή.  Αλλά, έρχεται στην επικαιρότητα σε περιόδους πολέμων, έλλειψης σιτηρών, λιμών και σε δύσκολες εποχές για τη διατροφή των ανθρώπων. Τα χαρούπια κατάφεραν να θρέψουν όχι μόνο τον Ιωάννη το Βαπτιστή στην έρημο, αλλά και χιλιάδες παιδιά και ενήλικες κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και στη Γερμανική κατοχή.
Το χαρούπι έχει μακρά ιστορία στην ανθρώπινη κατανάλωση. Ο Έλληνας βοτανολόγος Θεόφραστος κατέγραψε το 4π.Χ. ότι οι συμπατριώτες του Έλληνες αποκαλούσαν το χαρούπι ‘’Αιγυπτιακό Σύκο’’. Υπάρχουν στοιχεία ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν το χαρούπι. Λοβοί αλλά και σπόροι χαρουπιού έχουν βρεθεί σε Αιγυπτιακούς Τάφους. Ο Θεόφραστος περιέγραψε την χαρουπιά με μεγάλη ακρίβεια και παρατήρησε πως οι καρποί της βγαίνουν από τον κορμό του δένδρου, κι αυτό γιατί τα λουλούδια φυτρώνουν πάντοτε στις μασχάλες των φύλλων ή απ' ευθείας από τα παλιά κλαδιά. Ο Πλίνιος -συγγραφέας Φυσικής Ιστορίας στο Λατινικό κόσμο, περιγράφει τα γλυκά φασόλια της χαρουπιάς σαν τροφή για τα γουρούνια. Επίσης οι Ρωμαίοι έτρωγαν τις φλούδες του χαρουπιού για τη φυσική γλυκύτητά τους όταν ήταν ακόμα πράσινες και φρέσκιες.
Η χαρουπιά είχε εισαχθεί στην Ελλάδα στην αρχαιότητα - ίσως όμως να ήταν και ιθαγενές στην Κρήτη και στη Ρόδο. Το δένδρο ήταν πολύ γνωστό στη Συρία και στην Ιουδαία την εποχή του Χριστού, (αναφορά στην παραβολή του Ασώτου). Στην Ελλάδα βρίσκεται αυτοφυής σε πολλές νησιώτικες περιοχές και κυρίως στη Κρήτη αλλά καλλιεργείται και σε φυτώρια για τον καλλωπισμό δρόμων και πάρκων. Στην Κύπρο καλλιεργείται εδώ και χιλιάδες χρόνια, και το 90% της παραγωγής εξάγεται .......(για ολόκληρο το κείμενο πατήστε κλικ ΕΔΩ).

σε διάφορες μορφές (χαρουπάλευρο, ολόκληρος καρπός, χαρουποπυρήνας, αλεσμένα, γόμα σε Ιταλία, Αγγλία, Αμερική, Ισπανία, Αυστραλία, Ιαπωνία, και Αίγυπτο.
Η χαρουπιά είναι αειθαλές δέντρο, μακρόβιο, πολύγαμο, μονόικο ή δίοικο, ιθαγενές των ακτών της Μεσογείου (κυρίως της Συρίας, Κύπρου, Κρήτης, Μάνης κ.ά). Μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 13 μέτρα Είναι είδος δασικό, γεωργικό, βιομηχανικό και καλλωπιστικό. Αν και δεν είναι φυτό θερμόφιλο μπορεί να αντέξει σε έκτακτες χαμηλές θερμοκρασίες 2-3ο C κάτω από το μηδέν. Καλλιεργείτε εύκολα και ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη εκτός από τα υγρά και τα άπορα. Στην Ελλάδα καλλιεργείτε κατά κανόνα σποραδικά και σπάνια σε συστηματικές φυτείες, κυρίως στην Κρήτη, τα νησιά του Αιγαίου και την Πελοπόννησο. Η καρποφορία της αρχίζει συνήθως το 6-7 έτος και συνεχίζεται για πολλά χρόνια. Η ωρίμανση του καρπού διαρκεί σχεδόν ένα χρόνο από το Φθινόπωρο που γίνεται η ανθοφορία μέχρι τα τέλη Αυγούστου του επόμενου έτους που αρχίζουν να πέφτουν οι ώριμοι πια καρποί.
Τα χαρούπια είναι μακριά, στριφτά και σκληρά πράσινου χρώματος όταν είναι άγουρα και ξυλώδη εξωτερικά ,καστανού χρώματος όταν είναι ώριμα. Η σάρκα τους έχει ευχάριστη, γλυκιά γεύση και περιέχει πολλά και πολύ σκληρά σπόρια. Ο καρπός της λέγεται  και κεράτιον. Από το κεράτιον προέρχεται και η λέξη καράτι. Μονάδα βάρους για το χρυσό και τους πολύτιμους λίθους, καθώς το βάρος του κάθε σπόρου του χαρουπιού ορίστηκε ως η πιο μικρή μονάδα μέτρησης, Αυτό το βάρος του σπόρου κυμαίνεται ομοιόμορφα μεταξύ 189 και 205 χιλιοστών του γραμμαρίου, ενώ το σημερινό καράτι έχει επίσημα καθορισθεί στα 200 χιλιοστά του γραμμαρίου. Εξάλλου, οι ξεραμένοι σπόροι των καρπών της χαρουπιάς χρησίμευαν στην Αφρική σαν βαρίδια για το ζύγισμα των μπαχαρικών και στις Ινδίες για να ζυγίζουν το χρυσάφι και τα πολύτιμα πετράδια.
 Συνήθως, τα χαρούπια χρησιμοποιούνται ως ζωοτροφή και στη παρασκευή οινοπνευματωδών ποτών, φαρμάκων κατά του βήχα και της χρόνιας βρογχίτιδας. Οι σπόροι των χαρουπιών αποτελούν πολύτιμο βιομηχανικό υλικό. Επίσης παρασκευάζονται βαφικές και κολλητικές ουσίες κατάλληλες για την βρυσοδεψία, τη βαφική και τη στίλβωση διαφόρων φυτικών ουσιών. Επίσης, περιέχουν χρήσιμα συστατικά στη χαρτοβιομηχανία καθώς και ως στερεωτικό σε διάφορα τρόφιμα. Με την έκθλιψή τους παράγεται έλαιο που χρησιμοποιείτε στη σαπωνοποιία. Εξάλλου, το ξύλο της δίνει κάρβουνο άριστης ποιότητας. Το καρδιόξυλό της χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία, την ξυλογλυπτική, την τορνευτική και την βαρελοποιία, ενώ ο φλοιός και τα φύλλα της στη βρυσοδεψία και την βαφική.
Βράζοντας τα χαρούπια παρασκευάζουμε από το μέλι που υπάρχει στο εσωτερικό του ένα απλό υδατώδες εκχύλισμα, το "χαρουπόμελο" το οποίο και χρησιμοποιούσαν ως κύρια γλυκαντική ουσία. Πολλοί την ίδια ακριβώς περίοδο τα φούρνιζαν, τα άλεθαν και ανακάτευαν τη σκόνη τους με το λιγοστό αλεύρι για την παρασκευή του απαραίτητου για την οικογένεια ψωμιού. Οι Τούρκοι παρασκεύαζαν το καλοκαίρι από το "μέλι" των χαρουπιών ένα δροσιστικό σερμπέτι που σέρβιραν με χιόνι ή κρύο και ονόμαζαν "χαρουπάδα" ή "χαρουπιά". Ο σπόρος της χαρουπιάς αντικατέστησε στο παρελθόν ακόμα και τον καφέ, καβουρντιζόμενος με αμύγδαλα και ρεβύθια. Εάν κάποιος κόψει στα δύο τον καρπό του ώριμου χαρουπιού θα διαπιστώσει ότι στάζει μέλι, το οποίο μάλιστα θυμίζει έντονα γεύση σοκολάτας. Το αφέψημα από κοπανισμένα χαρούπια είναι ιδανικό για τα παιδιά που πάσχουν από βροχίτιδα και κοκίτη. Βρασμένα επίσης μαζί με ξερά σύκα και σταφίδες χρησιμοποιούνται ως άριστο αντιβηχικό φάρμακο. Έκοβαν στη μέση τα "ξυλοκέρατα" και τα τοποθετούσαν σε κουτιά τα οποία είχαν ντύσει με λαδόκολλα. Τα κατανάλωναν κατά τη διάρκεια του χειμώνα όταν είχαν πλέον ζαχαρώσει. Επίσης, τα ξυλοκέρατα ήταν η βασική τροφή των γουρουνιών σε πολλές περιοχές.
Το χαρούπι περιέχει πρωτεΐνη έως 8% και χαμηλά λιπαρά. Περιέχει δύο φορές περισσότερο ασβέστιο από το γάλα. Είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α, Β, B2, B3 και Δ . Έχει υψηλής περιεκτικότητας σε ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, μαγνήσιο και περιέχει μαγγάνιο σιδήρου, βάριο, χαλκό και νικέλιο. Τα χαρούπια βοηθούν στην πέψη, ρίχνουν τα επίπεδα χοληστερόλης, ανακουφίζουν από τη διάρροια και από το άσθμα, επιδρούν σαν αποχρεμπτικό, δεν περιέχουν καφεΐνη, απαλύνουν από το βήχα και το κρυολόγημα, περιέχουν γαλλικό οξύ, και βοηθούν στην πρόληψη της πολιομυελίτιδας. Επίσης, το χαρούπι είναι γνωστό ότι βοηθάει στην αύξηση της λίμπιντο, καθώς και του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Το χαρούπι είναι μια υγιής εναλλακτική της σοκολάτας και του καφέ. Αντίθετα με τη σοκολάτα δεν περιέχει καφεΐνη και θεοβρωμίνη, δύο ουσίες, οι οποίες είναι τονωτικά. Το χαρούπι δεν περιέχει αμίνη και φαινυλαιθαναμίνη που μπορούν να προκαλέσουν ημικρανίες και αλλεργικές αντιδράσεις. Δεν έχει καθόλου οξαλικό οξύ και επομένως γίνεται δυνατή η πρόσληψη από τον οργανισμό μας του ασβεστίου και του ψευδάργυρου. 
Τελευταία, στις δύσκολες σύγχρονες εποχές, πολλοί παραγωγοί στη χώρα μας, κινούνται δραστήρια για την τελειοποίηση των συστημάτων παραγωγής και τυποποίησης προϊόντων από χαρούπι. Ήδη, διαθέτονται σε καταστήματα βιολογικών προϊόντων, αλλά και σε αγορές του εξωτερικού, ως υποκατάστατο του καφέ, ως σιρόπι, κακάο, τσάϊ, αλεύρι, ακόμα και ως ρακή είναι μερικά μόνο από τα προϊόντα που μπορούν να παραχθούν από το χαρούπι. Τα χαρούπια μπορούν να φυτρώσουν σχεδόν παντού, θέλουν ελάχιστη φροντίδα, λίγη κατανάλωση νερού και αποτελούν πολύ καλή λύση για πάρκα, δενδροστοιχίες, αλλά και για αναδασώσεις εκτάσεων. Ωστόσο, βρίσκεται στα σκαριά σχετικός πειραματισμός για παραγωγή βιοκαυσίμου από χαρούπια.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...