_______________

" In all things of Nature, there is something of the marvelous" (Aristotle -Parts of Animals, I.645A16)

" Nature ......loves simplicity and unity" ( J. Kepler -Apologia)


****** Για το Περιβάλλον, τη Βιώσιμη Προοπτική και ......άλλα Σημαντικά!

(http://sites.google.com/site/perivalloncom/
http://www.perivallon.com, http://envifriends2.blogspot.com, http://envifriends.blogspot.com)
_______________

* ΦΥΣΗ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ----- * ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ -

- Ο ΚΑΙΡΟΣ -

- Η Λίμνη Τριχωνίδα που Αντιστέκεται!

Να, η περίπτωση της λίμνης Τριχωνίδας στη δυτική Ελλάδα, που η Φύση μπορεί και αντιστέκεται. Η θάλασσα της Αιτωλίας, είναι η λίμνη της Τριχωνίδας. Η βαθύτερη και μεγαλύτερη σε έκταση ελληνική λίμνη. Μελετώντας την για τρείς δεκαετίες, διαπιστώνουμε σήμερα κάτι το πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα. Ήταν βαθιά και μεγάλη και παραμένει βαθιά και μεγάλη. Ήταν πολύ καθαρή και παραμένει σχεδόν καθαρή έως καθαρή. Οι αναπτυξιακές δυνατότητες της περιοχής, ποτέ δεν ήταν και δεν είναι απεριόριστες. Να το αντιληφτούμε όλοι. Ο άνθρωπος, μια δύναμη δημιουργική, αλλά και…ο άνθρωπος, που μεταξύ των άλλων, οφείλει να σεβαστεί τη φύση γύρω του και να συμμετέχει έμπρακτα στη διαφύλαξη για τα αποθέματα της  ζωής. Η Φύση ευαίσθητη, όμορφη, με χρώματα, με ζωντάνια, με δημιουργία, η γοητεία της σύνθεσης. Και όμως η φύση,…...!
Εκεί, στα υγρά λιβάδια της μεγάλης λίμνης στην Αιτωλοακαρνανία, ανάμεσα στο νερό, στα βαλτοτόπια, αλλά και ανάμεσα στα παραλίμνια δάση στοές, στα πλατάνια, στις ιτιές, στις συστάδες του δάσους του φράξου, στις λίγες νεροτριβές και στους λίγους νερόμυλους που έχουν απομείνει, στους καλαμιώνες, στις γεωργικές  καλλιέργειες και στους οικισμούς, υπάρχουν πολυάριθμα ζωντανά όντα φτιάχνουν τη ζωή τους, προσφέρουν τη δύναμή τους για δημιουργία. Δημιουργία, ανάπτυξη, συμπεριφορές, στάσεις. Στάσεις ζωής και για το αύριο και για το απώτερο μέλλον. Εκεί η μεγάλη λίμνη και η γύρω περιοχή της έχουν μέλλον. Έχουν αποχρώσεις, πολυπλοκότητα, ποικιλότητα. Εκεί, υπάρχουν και τα φυτά και τα ζώα, υδρόβια και στεριανά, και πάνω σ’ αυτά δεν είναι λίγες οι φορές που κυριαρχεί ο άνθρωπος άκριτα (;). Άραγε, υπάρχει όριο όταν  καταδυναστεύει τη Φύση; Στη μεγάλη λίμνη της περιοχής του Αγρινίου, στην Τριχωνίδα, κάπου εκεί, ήταν και ο δενδροβάτραχος .......(για ολόκληρο το κείμενο πατήστε κλικ ΕΔΩ)
που παρατηρούσε με απορία μια νεροφίδα που προσπαθούσε ν’ αρπάξει μερικές Τριχωνοβελονίτσες, τόσα δα μικρά, μα πολύ μικρά ψαράκια που όμοιά τους δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο. Εκεί, στη μεγάλη και καθαρή λίμνη και στα υγρά λιβάδια της, ανάμεσα στο νερό, στους καλαμιώνες, στα χερσοχώραφα, αλλά και τις εντατικές καλλιεργούμενες εκτάσεις, δίπλα στη λιμνο-ακτογραμμή, υπάρχουν, από τη γέννηση της μεγάλης λίμνης της Αιτωλίας, υπάρχουν και ‘’οι ασβεστούχοι βάλτοι’’ που και αυτοί γεννήθηκαν πάρα πολύ παλιά, πριν από αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Το σημαντικό είναι ότι αποτελούν διεθνώς τύπους οικοτόπων με προτεραιότητα προστασίας τους. Όμως, έφτασαν να υπάρχουν μέχρι σήμερα. Κάποτε καταλάμβαναν μεγάλη έκταση, παρότι στις μέρες μας περιορίζονται σημαντικά- και είναι χρέος μας, χρέος των ντόπιων να διατηρήσουν και  να προστατεύσουν αυτούς τους ‘’οικότοπους’’ που εξαιτίας της ιδιομορφίας τους, της ευαισθησία τους και των χαρακτηριστικών τους, αποτελούν σήμερα αξιόλογες περιοχές που χρειάζονται προστασία και διατήρηση κατά προτεραιότητα, γιατί αποτελούν μια πολύ παλιά περιβαλλοντική κληρονομιά. Να πούμε λίγα για τη δημιουργία των ‘’άσβεστούχων βάλτων’’. Λοιπόν, αυτοί οι οικότοποι βρίσκονται συνήθως σε κοιλώματα του εδάφους και στα πλέον ρηχά τμήματα παραλίμνιων περιοχών με ασβεστούχα σύσταση. Για τη δημιουργία τους, πρέπει να υπάρχουν κατάλληλοι κλιματικοί παράγοντες, κατάλληλο γεωλογικό υπόβαθρο, εδαφικό υλικό, πολύ νερό και  άφθονο φυτικό υλικό –π.χ. νεροκάλαμα, ψαθιά, βούρλα, κοψιάς, σύφες, γρασίδια-, όπου νεκρά φυτικά υλικά και λεπτόκοκκο  έδαφος με συνεχείς διαδικασίες αποτίθεται και εμπλουτίζει τα ρηχά της λίμνης και τα υγρά εδάφη της. Τα πιο πάνω φυτικά συστατικά ‘’μισοσαπίζουν’’ με αργούς ρυθμούς και απουσία οξυγόνου, δημιουργούν ‘’σπογγώδη’’ υπόστρωμα και έτσι, με το πέρασμα εκατοντάδων και χιλιάδων ετών, δημιουργείται η πρωτόγονη μορφή ορυκτού άνθρακα η γνωστή μας‘’τύρφη’’. Η τύρφη έχει την ιδιότητα να παγιδεύει εκεί μια  σημαντική ποσότητα νερού και σ’αυτή την καινούργια πρωτόγνωρη κατάσταση  ευνοούνται να υπάρχουν και να αναπτύσσονται ορισμένα είδη φυτών και ζώων με ειδικές προτιμήσεις, αλλά και με μεγάλη ευαισθησία σε οποιαδήποτε περιβαλλοντική απόκλιση από το πολύ και καθαρό νερό.  Δηλαδή, οι ασβεστούχοι βάλτοι με απλά λόγια δείχνουν, πόσο καθαρή και ανεπηρέαστη από τον ανθρώπινο παράγοντα, είναι μια περιοχή και επομένως η αξία για προστασία και διατήρησή τους είναι σήμερα ανυπολόγιστη.
Ναι! και οι ‘’ασβεστούχοι βάλτοι’’ συμμετέχουν σ’αυτό το ατέλειωτο παιχνίδι των σχέσεων και αλληλεπιδράσεων. Και γιατί να τελειώσει παρακαλώ αυτό το δημιουργικό -παιχνίδι, της Φύσης και του ανθρώπου; Γιατί και αυτός είναι αναπόσπαστο κομμάτι της! Και όμως αυτός ο άνθρωπος, προσπαθεί να αποκτήσει περισσότερη γη, να την καλλιεργήσει, να συρρικνώσει το φυσικό περιβάλλον, να ρίξει τα σκουπίδια του και τα μπάζα του οπουδήποτε και μακριά από τη γειτονιά και την πόρτα του. Μιλάμε για δραστηριότητες του ανθρώπου που μπορεί να αλλοιώσουν το περιβάλλον, να το υποβαθμίσουν, αλλά και να φθείρουν τα ζωτικότερα τμήματά του. Το μόνο όμως που μπορεί με σιγουριά να καταστρέψει ο άνθρωπος είναι ο εαυτός του, το μέλλον του, το μέλλον των επόμενων γενεών.
Κοιτάξτε γύρω και θα διαπιστώσετε ότι σε βάθος χρόνου, η Φύση…υπομένει καρτερικά. Φαίνεται, ότι για κάποια στιγμή υποχωρεί. Όμως με βεβαιότητα η Φύση, αναμένει, παίρνει δυνάμεις, ατσαλώνεται, γιγαντώνεται πολλές φορές και έτσι, για παράδειγμα στη μεγάλη θάλασσα-λίμνη της Αιτωλίας :
-Αναβλύζουν μέσα στη λίμνη, στα βαθιά, πηγές νερού που τη ζωογονούν με τα φρέσκα νερά, ξεπλένουν τη ρύπανση και αυτοκαθαρίζεται έτσι το υδάτινο περιβάλλον της.
-Ανεβοκατεβαίνει συχνά η στάθμη της λίμνης, γιατί φεύγουν νερά που ποτίζουν τα χωράφια, παίρνουν νερό μερικά χωριά και μεγάλο μέρος του νερού της εξατμίζεται το καλοκαίρι, αλλά και πολλά νερά έρχονται από τα χιόνια των γειτονικών βουνών, τους πολυάριθμους χειμάρρους που την περιβάλλουν, υπόγεια νερά πολλά από τον ποταμό Εύηνο.
-Πνίγονται από τα νερά  τα γειτονικά προς τη λίμνη καλλιεργούμενα εδάφη –παράνομες καταπατήσεις και επεκτάσεις της γης- , αλλά η διαδικασία αυτή ζωογονεί τα υγρά λιβάδια, τον υγρότοπο, δίνει ζωή και δημιουργία στη Φύση.
-Τα σκουπίδια και τα μπάζα –άραγε θα αλλάξουμε σύντομα αυτή η συνήθεια;,- ασκημίζουν το τοπίο, αλλά  συχνά παρασύρονται πιο κάτω, μέχρι και τη λίμνη, όπου θάβονται και βυθίζονται στην ομορφιά της. Για πόσο όμως μπορεί να συνεχιστεί αυτό για να έχουμε και όμορφη και καθαρή λίμνη,
-Κάπου εκεί στις τρύπες απομονωμένων βράχων υπάρχουν λίγες φοβισμένες από την παρουσία του ανθρώπινου παράγοντα οι βίδρες, μοναδικά θηλαστικά στο υδρόβιο περιβάλλον της λίμνης.
-Κάπου εκεί, μέσα στη λίμνη η αθερίνα ευημερεί, πολλαπλασιάζεται και εφοδιάζει τα ψαράδικα,  όχι μόνο της γύρω περιοχή με ψάρια, αλλά και την Πάτρα ακόμη και την Αθήνα.
-Κάπου εκεί γύρω στα ρηχά και οι ασβεστούχοι βάλτοι.
-Παραδίπλα στη χέρσο, στη στεριά,  ένας ακόμη αξιόλογος οικότοπος, το δάσος του Φράξου.
-Πάλι δίπλα στη λίμνη τα δάση στοές με πλατάνια, ιτιές και άλλα δένδρα.
-Εκεί πάλι δίπλα στη λίμνη οι καλλιέργειες, τα παραλίμνια εστιατόρια, …η παραλία της πόλης του Αγρινίου και των γύρω χωριών.
-Κάπου εκεί κοντά στην περιοχή Αμπάρια του Παναιτωλίου και το   Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης για την Τριχωνίδα, με πλούσιο πληροφοριακό και μουσειακό υλικό.
-Και παραπέρα στο Μονοδένδρι του Θέρμου, το Κέντρο  Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, με δραστηριότητες περιβαλλοντικής επιμόρφωσης, πληροφόρησης και παιδαγωγικής πρακτικής άσκησης, τόσο στα γύρω βουνά,  στα λαγκάδια και στα γύρω χωριά, όσο και στον Εύηνο ποταμό και τη λίμνη της Τριχωνίδας.
Οι ντόπιοι πρέπει να μάθουν να ζούν και να προστατεύουν και το πολύτιμο νερό της Τριχωνίδας, αλλά και το φυσικό της περιβάλλον, γιατί είναι κληρονομιές του φυσικού περιβάλλοντος που οφείλουμε να τις προσφέρουμε στις επόμενες γενεές.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...