_______________

" In all things of Nature, there is something of the marvelous" (Aristotle -Parts of Animals, I.645A16)

" Nature ......loves simplicity and unity" ( J. Kepler -Apologia)


****** Για το Περιβάλλον, τη Βιώσιμη Προοπτική και ......άλλα Σημαντικά!

(http://sites.google.com/site/perivalloncom/
http://www.perivallon.com, http://envifriends2.blogspot.com, http://envifriends.blogspot.com)
_______________

* ΦΥΣΗ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ----- * ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ -

- Ο ΚΑΙΡΟΣ -

- Γνωριμία με το Βάτραχο και το Φρύνο

 -Βάτραχοι δύο ἐν λίμνῃ ἐνέμοντο. Θέρους δὲ ξηρανθείσης τῆς λίμνης, ἐκείνην καταλιπόντες ἐπεζήτουν ἑτέραν. Καὶ δὴ βαθεῖ περιέτυχον φρέατι, ὅπερ ἰδὼν ἅτερος θατέρῳ φησί·"Συγκατέλθωμεν, ὦ οὗτος, εἰς τόδε τὸ φρέαρ." Ὁ δὲ ὑπολαβὼν εἶπεν· " Ἂν οὖν καὶ τὸ ἐνθάδε ὕδωρ ξηρανθῇ, πῶς ἀναβησόμεθα;" Μύθοι Αισώπου-
Τα βατράχια, τα γνωστότερα αμφίβια, υπάρχουν πάνω από 250 εκατομμύρια χρόνια. Οι Βάτραχοι και οι Φρύνοι είναι διαφορετικά, αλλά ανήκουν στα αμφίβια που δεν έχουν ουρά. Δια μέσου των αιώνων, λόγω της κατάλληλης μορφολογικής προσαρμογής τους, έχουν καταφέρει να εξαπλωθούν στα περισσότερα μέρη της Γης. Σήμερα, υπάρχουν πάνω από 2.000 διαφορετικά είδη βατράχων στον πλανήτη. Στη Βίβλο περιγράφονται ως η δεύτερη πληγή της Αιγύπτου και ως ακάθαρτα όντα στην Αποκάλυψη. Στην ινδική μυθολογία, οι βάτραχοι σε πολλές δοξασίες ήταν συνδεδεμένοι με τη βροχή. Σύμφωνα με το Feng-Shui, ο βάτραχος συμβολίζει το φεγγάρι και φέρνει ευημερία και καλή τύχη.
Τα βατράχια που διαβιούν στην Ελλάδα δεν είναι δηλητηριώδη, ενώ υπάρχουν κάποια βατράχια που ζουν στην Κεντρική Αμερική, την Αφρική, την Αυστραλία και αλλού που αποκτούν το δηλητήριό τους από τα αρθρόποδα που τρώνε, ενώ άλλα το παρασκευάζουν μόνα τους.
Οι βάτραχοι ζουν κοντά ή μέσα στα νερά των ποταμών και των λιμνών, αλλά υπάρχουν και είδη που ζουν μόνο στη στεριά (π.χ. δένδρα, γρασίδια). Τα πίσω πόδια του βατράχου είναι μεγαλύτερα και πιο αναπτυγμένα και ανάμεσα στα δάχτυλα έχουν μεμβράνη. Έτσι ο βάτραχος μπορεί να κολυμπάει πολύ καλά, όταν βρίσκεται μέσα στο νερό, ενώ  στην ξηρά μετακινείται με πηδήματα. Στα εξογκωμένα μάτια τους έχουν αναπτυγμένο και φέρουν μόνο το κάτω βλέφαρο. Οι βάτραχοι τρέφονται κυρίως με έντομα, μαλάκια και σκουλήκια, που τα πιάνουν με τη βοήθεια της γλώσσας τους, η οποία είναι πλατιά και κολλώδης και εκτινάζεται ταχύτατα έξω από το στόμα τους για να συλλάβει τη λεία. Το χρώμα του σώματος των βατράχων είναι από ανοιχτό μέχρι και σκούρο καστανό και στην κοιλιά κιτρινωπό, αλλά και ποικίλες αποχρώσεις του πράσινου,λαδί, καφέ και κίτρινου χρώματος. Ο βάτραχος όμως, όπως και ο χαμαιλέοντας,μπορεί να αλλάζει χρώμα και να προσαρμόζεται καλύτερα στο περιβάλλον του, και έτσι να αποφεύγει τους εχθρούς του. Το δέρμα του είναι λείο και καλυμμένο με βλέννα......(για περισσότερα)
Στα εξογκωμένα μάτια τους έχουν αναπτυγμένο και φέρουν μόνο το κάτω βλέφαρο. Οι βάτραχοι τρέφονται κυρίως με έντομα, μαλάκια και σκουλήκια, που τα πιάνουν με τη βοήθεια της γλώσσας τους, η οποία είναι πλατιά και κολλώδης και εκτινάζεται ταχύτατα έξω από το στόμα τους για να συλλάβει τη λεία. Το χρώμα του σώματος των βατράχων είναι από ανοιχτό μέχρι και σκούρο καστανό και στην κοιλιά κιτρινωπό, αλλά και ποικίλες αποχρώσεις του πράσινου, λαδί, καφέ και κίτρινου χρώματος. Ο βάτραχος όμως, όπως και ο χαμαιλέοντας, μπορεί να αλλάζει χρώμα και να προσαρμόζεται καλύτερα στο περιβάλλον του, και έτσι να αποφεύγει τους εχθρούς του. Το δέρμα του είναι λείο και καλυμμένο με βλέννα. Το μέγεθος του βατράχου ποικίλει ανάλογα με το είδος του. Στα αρσενικά άτομα υπάρχουν δυο εξωτερικοί φωνητικοί σάκοι, οι γναθοθύλακοι, γεμάτοι αέρα, για την ενίσχυση της φωνής, με μια σχισμή λίγο πίσω από την άκρη των χειλιών τους. Οι βάτραχοι κοάζουν, όταν είναι σε περίοδο αναπαραγωγής, αλλά και σ' όλες τις εποχές του χρόνου, κυρίως το βράδυ, όταν η ατμόσφαιρα είναι υγρή. Η αναπαραγωγή των βατράχων γίνεται κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο. Ο γυρίνος που βγαίνει από το αβγό δεν έχει πόδια, αλλά μεγάλη ουρά, ενώ φέρει  βράγχια που του επιτρέπουν να αναπνέει. Ο γυρίνος δεν εγκαταλείπει ποτέ το νερό. Αλλά μέσα στο διάστημα μερικών μηνών αρχίζει η σταδιακή μεταμόρφωσή του. Τα βράγχια του εξαφανίζονται και αντικαθίστανται από πνεύμονες, στη συνέχεια θα σχηματιστούν τα πίσω και μετά τα μπροστινά πόδια, η ουρά του απορροφάται, τα μάτια του γίνονται μεγαλύτερα και τότε θα πεταχτούν έξω από το νερό για αναζήτηση τροφής. Τις ζεστές ώρας της ημέρας παραμένει στο νερό και τρέφεται με έντομα, μαλάκια σκουλήκια. Όταν ο χειμώνας είναι βαρύς, περνά μερικούς μήνες σε κατάσταση νάρκης κρυμμένος σε τρύπες στο χώμα ή στη λάσπη. Το μικρότερο παγκοσμίως βατράχι είναι το κουβανικό είδος Sminthillus limbatus, του οποίου τα ενήλικα άτομα δεν ξεπερνούν σε μήκος τα 12 χιλιοστά. Το μεγαλύτερο είδος είναι ο αφρικάνικος βάτραχος Coprana goliath, με μήκος που φτάνει και τα 30 εκατοστά περίπου.
Οι φρύνοι είναι συνήθως νυκτόβιοι και περνούν όλη τους τη μέρα κρυμμένοι σε τρύπες στους τοίχους, σε σωλήνες ή παρόμοια μέρη. Εμφανίζονται τη νύχτα και τρέφονται με οποιοδήποτε μικρό ζώο που θα συναντήσουν. Οι φρύνοι διαχειμάζουν, σε κατάσταση νάρκης, μέσα σε μαλακό χώμα, μόνοι τους ή σε ομάδες. Βγαίνοντας από τη χειμέρια νάρκη, συνήθως το Μάρτιο, μετακινούνται σε κάποιο κοντινό νερόλακκο ή λίμνη, όπου και θα πολλαπλασιαστούν. Οι αρσενικοί ελκύουν τις θηλυκές, φωνάζοντας, ενώ στηρίζονται στα μπροστινά τους πόδια. Το θηλυκό γεννά τα αυγά του υπό μορφή μακριού κορδονιού, ενώ το αρσενικό εκτοξεύει το σπέρμα πάνω τους. Αυτό συνεχίζεται, κατά διαστήματα, για αρκετές ώρες. Το θηλυκό κολυμπά, ταυτόχρονα, γύρω - γύρω, έτσι ώστε το "κορδόνι" των αυγών που φθάνει σε μήκος περίπου τα 2 έως 5 μέτρα, να τυλιχτεί γύρω από υδρόβια χόρτα. Αποθέτει συνολικά, 4.000 ως 5.000 αυγά. Οι γυρίνοι εκκολάπτονται μετά από 12 μέρες, αλλά ο χρόνος που χρειάζονται για να αναπτυχθούν και να ενηλικιωθούν, ποικίλλει ανάλογα με τη θερμοκρασία. Μία, κατά μέσο όρο περίοδος, διαρκεί περίπου τρεις μήνες, και σε θερμές περιοχές μπορεί να επαρκέσουν μόνο δύο. Σε μερικές πάλι κρύες περιοχές, οι γυρίνοι πέφτουν σε χειμέρια νάρκη και μεταμορφώνονται τον επόμενο χρόνο. Το μικρότερο παγκοσμίως είδος φρύνου, ανακάλυψαν Αμερικανοί ερευνητές στην ανατολική Παπούα Νέα Γουινέα. Με μήκος 7,7 χιλιοστά, ο φρύνος Paedophryne amauensis είναι πιθανότατα το μικρότερο σπονδυλωτό ζώο παγκοσμίως, μια ομάδα ζώων που περιλαμβάνει θηλαστικά, ψάρια, πτηνά και αμφίβια. Στην ίδια περιοχή οι επιστήμονες ανακάλυψαν και ένα συγγενικό είδος μικροσκοπικού φρύνου το Paedophryne swiftorum, με μήκος που φτάνει τα 8,9 χιλιοστά. Παρουσιάζοντας το εύρημά τους, οι επιστήμονες δήλωσαν ότι το μικροσκοπικό μέγεθος του συγκεκριμένου φρύνου συνδέεται με τον οικότοπό του, στα τροπικά δάση βροχής. Αυτά τα μικροσκοπικά αμφίβια κρύβονται πίσω από τα φύλλα που είναι πεσμένα στο χώμα και κάνουν ήχους παρόμοιους με εκείνους των εντόμων.
Σπουδαιότεροι εχθροί των βατράχων είναι τα φίδια, οι πελαργοί, οι γερανοί και άλλα πουλιά. Αλλά και ο άνθρωπος, καθώς σε αρκετές περιοχές τα πόδια του βατράχου θεωρούνται εκλεκτός μεζές. Οι βάτραχοι εύκολα γίνονται πειραματόζωα των εργαστηρίων, γιατί και η διατροφή τους είναι εύκολη, αλλά και το σώμα τους, αν και διαφέρει από το σώμα του ανθρώπου, παρουσιάζει βασικά την ίδια κατασκευή και ίδιες φυσιολογικές λειτουργίες. Έτσι τα συμπεράσματα από τις έρευνες στους βατράχους μπορούν να επεκταθούν και στο ανθρώπινο σώμα.
Τα πιο συνηθισμένα είδη αμφιβίων χωρίς ουρά (βάτραχοι και φρύνοι) στην Ελλάδα είναι τα πιο κάτω:
-Ελληνοβάτραχος, Γραικοβάτραχος, Ρυακοβάτραχος (Rana graeca) (μήκος έως και 9cm). Απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα, Πελοπόννησο, Εύβοια, Θάσο. Προτιμά ορεινές, δασώδεις και σχετικά ψυχρές περιοχές με μόνιμα τρεχούμενο κρύο νερό, όπου βουτά και κρύβεται όταν νιώσει απειλή. Συναντάται σε υψόμετρα μεταξύ των 200 και 2000m. Δραστηριοποιείται τόσο την ημέρα, όσο και τη νύχτα. Τα θηλυκά γεννούν συστάδες μερικών εκατοντάδων αβγών τα οποία πιθανόν φυλάσσονται από τα αρσενικά έως ότου αναπτυχθούν σε γυρίνους.
-Ελληνικός βαλτοβάτραχος ή Λιμνοβάτραχος, Βάθρακας, Βαθρακός, Νεροβάτραχος ο Βαλκανικός, Πρασινοβάτραχος, Μπακακάς, Μπάκακας, Βαλκανοβάτραχος (Pelophylax kurtmuelleri) (μήκος έως και 10cm). Συναντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα από τη δυτική Θράκη μέχρι και τη Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Εύβοια, Θάσος, Κεφαλονιά, Ζάκυνθο, νησιά Κυκλάδων. Είναι ημερόβιος βάτραχος. Συναντάται σε έλη, λίμνες, ποτάμια, ρεματιές και στάσιμα νερά. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν πάνω από 10.000 αβγά συνολικά έως το πέρας την αναπαραγωγικής περιόδου. Τα αβγά εναποτίθενται σε μάζες-συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό.
-Λιμνοβάτραχος, Βάθρακας, Βαθρακός, Νεροβάτραχος ο Βαλκανικός, Πρασινοβάτραχος, Μπακακάς, Μπάκακας, Βαλκανοβάτραχος (Pelophylax ribibundus) (μήκος έως και 15cm). Απαντάται στην Ανατολική Μακεδονία, Θράκη. Είναι ο μεγαλύτερος ιθαγενής βάτραχος στην Ευρώπη με τεράστια εξάπλωση. Είναι ημερόβιος και συναντάται σε έλη, λίμνες, ποτάμια, ρεματιές και στάσιμα νερά. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν πάνω από 15.000 αβγά συνολικά έως το πέρας την αναπαραγωγικής περιόδου. Τα αβγά εναποτίθενται σε μάζες-συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό.
-Βουνοβάτραχος (Rana temporaria) (μήκος έως και 11cm). Απαντάται στα βουνά της Ροδόπης και στο βόρειο τμήμα του Έβρου. Προτιμά ορεινές, δασώδεις και σχετικά ψυχρές περιοχές συνήθως κοντά σε τρεχούμενα ή στάσιμα νερά, μέχρι και σε πολύ μεγάλα υψόμετρα. Δραστηριοποιείται τόσο την ημέρα, όσο και τη νύχτα. Μετακινείται μαζικά πολύ νωρίς την άνοιξη προς περιοχές με νερά, διανύοντας μεγάλες αποστάσεις, για να ζευγαρώσει. Τα θηλυκά γεννούν αρκετές εκατοντάδες αβγών σε μία ή δύο συστάδες μέσα σε ρηχά νερά.
-Δαλματοβάτραχος, Σβελτοβάτραχος, Πηδοβάτραχος (Rana dalmatina) (μήκος έως και 9cm). Απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα, Πελοπόννησο, Κέρκυρα, Λευκάδα, και στην Εύβοια. Προτιμά φυλλοβόλα δάση με υγρασία και συνήθως κοντά σε νερό σε υψόμετρα έως και 1700m. Πολύ ευκίνητος βάτραχος με μακριά πίσω άκρα που τον βοηθούν να κάνει μεγάλα άλματα. Μπαίνει στο νερό για να ζευγαρώσει τέλη του χειμώνα ή αρχές της άνοιξης και τα θηλυκά γεννούν μέχρι το πέρας την αναπαραγωγικής περιόδου αρκετές χιλιάδες αβγά συνολικά που εναποτίθενται σε μάζες-συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό.
-Βάτραχος των ελών (Pelophylax bedriagae συν. Rana bedriagae) (μήκος έως και 15cm). Aπαντάται στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, Λέσβο, Χίο, Σάμο, Ικαρία, Κω, ίσως στη Λήμνο και σε ανατολικά τμήματα της Θράκης. Είναι ημερόβιος βάτραχος. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν πάνω από 10.000 αβγά συνολικά έως το πέρας την αναπαραγωγικής περιόδου που εναποτίθενται σε μάζες-συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό.
-Βάτραχος Καρπάθου (Pelophylax cerigensis) (μήκος έως και 7cm). Ενδημικό είδος της Καρπάθου και Ρόδου. Είναι ημερόβιος βάτραχος. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν αβγά σε αρκετές συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό. Απειλείται με εξαφάνιση και κατατάσσεται στην κατηγορία "Κρισίμως Κινδυνεύοντα" στην κόκκινη λίστα της IUCN.
-Βάτραχος της Κρήτης, Λιμνοβάτραχος της Κρήτης (Pelophylax cretensis). Το μήκος του φτάνει μέχρι και 8cm. Ημερόβιος και συναντάται σε έλη, λίμνες, ρεματιές και στάσιμα νερά. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν αβγά σε αρκετές συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό. Ο Κρητικός Βάτραχος έχει εξαφανιστεί από την λίμνη Αγίας, λόγω εισαγωγής του Αμερικανικού Γιγάντιου Βατράχου από τον άνθρωπο.
-Καρλάκι, Κάρλακας (Pelophylax epeiroticus) (μήκος έως και 8.5cm). Απαντάται  στην Ήπειρος, δυτικό τμήμα Στερεάς Ελλάδας, δυτικό τμήμα Πελοποννήσου, Κέρκυρα, πιθανόν και στη Ζάκυνθο. Είναι ημερόβιος βάτραχος.Συνηθίζει να βουτά έξω από το νερό εάν αισθανθεί κίνδυνο, σε αντίθεση με τους άλλους πράσινους βατράχους. Συναντάται σε έλη, λίμνες, ρεματιές και στάσιμα νερά. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν αβγά σε αρκετές συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό.
-Δενδροβάτραχος, Αμπελοβατράχι (Hyla arborea) (μήκος έως και 5cm). Απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα, Πελοπόννησο, Εύβοια, Κρήτη, Κέρκυρα, Λευκάδα, Κεφαλονιά, Ζάκυνθο, Θάσο, Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω, Ρόδο, Άνδρο και σε άλλα νησιά. Τα θηλυκά μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Προτιμά υγρές περιοχές με πυκνή βλάστηση. Συναντάται σε υψόμετρα έως και 2300m. Είναι κυρίως νυκτόβιος βάτραχος που σπάνια δραστηριοποιείται και την ημέρα. Τα θηλυκά γεννούν έως και 1400 αβγά σε αρκετές συστάδες που περιέχουν από μερικά έως και 60 αβγά η κάθε μία.
-Αμερικάνικος γιγαντιαίος βάτραχος (Lithobates catesbeianus) (τα αρσενικά φτάνουν μέχρι και τα 18cm, ενώ οι γυρίνοι μπορούν να φτάσουν τα 15cm). Το είδος έχει εισαχθεί στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και έχει προκαλέσει ανισορροπία στα οικοσυστήματα που εξαπλώθηκε, αφού λόγω μεγέθους υπερέχει των ντόπιων ειδών και δεν έχει φυσικούς εχθρούς. Τρέφεται με ότι μπορεί να χωρέσει στο στόμα τους, όπως μικρά θηλαστικά, μικρά πτηνά, ερπετά, αμφίβια, ψάρια κτλ. Στην Ελλάδα έχει εξαπλωθεί στην λίμνη Αγίας, Χανίων, όπου έχει αφανίσει τον ενδημικό βάτραχο Pelophylax cretensis. Προέρχεται από το ανατολικό τμήμα της Βορείου Αμερικής. Η εξάπλωσή τους στη χώρα μας πιθανολογείται πως έγινε με την απελευθέρωσή τους από Pet-shops ή χομπίστες που τα είχαν ως κατοικίδια. Τα χαρακτηρίζει ο περίεργος κοασμός του που θυμίζει περισσότερο φωνή γαϊδάρου.
-Κοινός Φρύνος, Χωματόφρυνος, Μπράσκα, Βούζα, Μπουσάκα, Ασκουβάζα (Bufo bufo)(ο μεγαλύτερος φρύνος της χώρας μας με μήκος έως και 19cm). Απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα, Πελοπόννησο, Εύβοια, Κέρκυρα, Λευκάδα, Κεφαλονιά, Άνδρο, Σάμο και σε άλλα νησιά. Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Bufo bufo spinosus. Τα θηλυκά μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Συναντάται σε ποικίλα ενδιαιτήματα, ακόμα και σε μεγάλα υψόμετρα ή ξηρές περιοχές. Είναι εδαφόβιος και κυρίως νυκτόβιος φρύνος, αν και παρατηρείται και την ημέρα, ιδίως κατά την περίοδο αναπαραγωγής. Τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα. Τα μεγάλα θηλυκά μπορούν να γεννήσουν έως και 8000 αβγά σε συμπλέγματα αλυσίδας μέχρι 5 μ., σε μήκος.
-Πηλοβάτης (Pelobates syriacus) (μήκος έως και 9cm). Απαντάται στην Βόρεια Ελλάδα, Πελοπόννησος, Εύβοια, Λήμνος, Λέσβος, ίσως και στη Κω. Στην Ελλάδα απαντάται το υποείδος Pelobates syriacus balcanicus. Προτιμά ανοιχτά ενδιαιτήματα με υγρασία, όπως καλλιεργήσιμες εκτάσεις, παράκτιες περιοχές με αμμοθίνες, εποχιακές λίμνες και χορταρόλιμνες, συνήθως στο επίπεδο της θάλασσας έως και τα 500m υψόμετρο. Είναι νυκτόβιος φρύνος που σπάνια δραστηριοποιείται την ημέρα. Τρυπώνει βαθιά σε μαλακό υγρό χώμα όπου παραμένει κατά την διάρκεια της ημέρας. Τα αρσενικά γονιμοποιούν τα αβγά των θηλυκών τα οποία μπορούν να φτάσουν έως και τα 4000 κατά την αναπαραγωγική περίοδο.
-Πρασινόφρυνος, Ζάμπα, Ζιάμπα (Bufo viridis) (μήκος έως και 10cm). Απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα, Πελοπόννησο, Εύβοια, Κρήτη, Κέρκυρα, Λευκάδα, Κεφαλονιά, Ζάκυνθο, Θάσο, Σαμοθράκη, Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Σάμο, Ρόδο, Σύμη, Κω, Λέρο, Πάτμο, στα περισσότερα νησιά των Κυκλάδων (εκτός από τη Μήλο), και ίσως και σε άλλα νησιά. Τα θηλυκά μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Συναντάται σε ποικίλα ενδιαιτήματα, ακόμα και σε μεγάλα υψόμετρα ή ξηρές περιοχές. Είναι εδαφόβιος και κυρίως νυκτόβιος φρύνος, αν και παρατηρείται και την ημέρα, ειδικά την άνοιξη.
-Φρύνος με κόκκινη κοιλιά, Κοκκινογάστορας Φρύνος (Bombina bombina) (μήκος συνήθως μικρότερο από 5cm) Απαντάται στα ανατολικό τμήμα του Έβρου, από το Δέλτα έως και το τριεθνές, κατά μήκος των συνόρων. Συναντάται σε ρηχά, στάσιμα νερά, σε υψόμετρα συνήθως κάτω των 250m. Πολύ δειλός φρύνος που καταδύεται αμέσως στο νερό μόλις αντιληφθεί κίνδυνο. Τρέφεται κυρίως με έντομα και προνύμφες αυτών. Ζευγαρώνει αργά την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν αρκετές φορές ανά εποχή, έως και 300 αβγά συνολικά.
-Φρύνος με κίτρινη κοιλιά, Κιτρινογάστορας Φρύνος ( Bombina variegate) (μήκος μικρότερο από 5cm). Απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα, Εύβοια, πιθανόν και βόρεια της Πελοποννήσου. Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Bombina variegata scabra. Συναντάται σε ρηχά νερά, όπως λιμνούλες, ρεματιές, μικρά ποτάμια, ακόμα και σε περιστασιακά γεμάτες με νερό λακκούβες. Προτιμά συνήθως μεγαλύτερα υψόμετρα από το Φρύνο με κόκκινη κοιλιά και μπορεί να παρατηρηθεί ακόμα και σε υψόμετρα 2000m. Είναι κυρίως ημερόβιος φρύνος, παρ'όλο που δραστηριοποιείται συχνά και τη νύχτα. Τρέφεται κυρίως με έντομα και προνύμφες αυτών. Τα θηλυκά γεννούν αρκετές φορές ανά εποχή, 120-170 αβγά συνολικά.
Τα βατράχια και γενικότερα τα αμφίβια, είναι αυτά που καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες προνυμφών κουνουπιών σε μικρές λίμνες και στάσιμα νερά, και έτσι ελέγχουν σημαντικά τον πληθυσμό των κουνουπιών που συχνά είναι φορείς ασθενειών όπως η ελονοσία, η εγκεφαλίτιδα, ο κίτρινος πυρετός, η λεμφική φιλαρίαση, κ.ά. Εξάλλου, τα αμφίβια προστατεύουν τις καλλιέργειες και τις απαλλάσσουν από τους εχθρούς τους, ελέγχοντας τους πληθυσμούς εντόμων. Όλα τα αμφίβια της χώρας μας τρέφονται με αρθρόποδα όπως έντομα και συνεισφέρουν σημαντικά στη μείωση των πληθυσμών αρθρόποδων που πλήττουν τους αγρούς, όπως γρύλοι, ακρίδες, κρεμμυδοφάγοι κ.ά. Επίσης, προστατεύουν την δημόσια υγεία από τη διάδοση ασθενειών. Λόγω των διατροφικών συνηθειών τους τρώγουν μεταξύ άλλων και κατσαρίδες και τσιμπούρια, όλα τους συχνά φορείς ασθενειών που μπορούν να προσβάλλουν και τον άνθρωπο. Ωστόσο, τα βατράχια συμβάλλουν στην παραγωγή σημαντικών φαρμάκων. Σήμερα πολλά φάρμακα παρασκευάζονται από ένζυμα σάλιου αμφιβίων για την καταπολέμηση σοβαρών παθήσεων και επώδυνων ασθενειών, ενώ γονίδια αμφιβίων δίνουν ελπίδες σε ακρωτηριασμένα άτομα. Τέλος, τα αμφίβια συμβάλλουν σημαντικά στην ισορροπία του φυσικού περιβάλλοντος. Τα ίδια, ως μέρος της τροφικής αλυσίδας, αποτελούν τροφή για σπάνια θηλαστικά και αρπακτικά πτηνά συμβάλλοντας στη στήριξη και στη βιοποικιλότητα της φύσης.(πηγές:http://www.herpetofauna.gr/index.php?module=narticle&page=read&id=11, http://amphibiaweb.org,http://allaboutfrogs.org/weird/general/cycle.html, http://www.bgci.org/ourwork/news/0477/,http://www.theinformationarchives.com/frogs/, , http://www.fao.org/fishery/culturedspecies/Rana_catesbeiana/en,http://www.arc-trust.org/animals/common_toad.php, http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Frog ).
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...